Fritz trekt niet meer aan de lijn, jaagt niet meer en is relaxt dankzij de interne training
Onze Vizsla Fritz van 1 jaar stond eigenlijk altijd ‘aan’. In huis kwam hij nauwelijks tot rust en buiten was wandelen aan de lijn niet ontspannen: hij trok behoorlijk, reageerde op andere honden, joeg op vogels en raakte snel overprikkeld. We merkten dat hij meer begeleiding nodig had dan wij hem op dat moment konden bieden. Omdat de drie weken interne training mooi te combineren waren met onze zomervakantie, besloten we ervoor te gaan.
Vanaf dag één vroegen we ons bij de filmpjes al af of we wel naar onze Fritz keken. Ernest liep met hem door een drukke winkelstad en de Intratuin, terwijl dit bij ons normaal gesproken garant stond voor fors trekken, piepen en totale onrust. Nu zagen we een hond rustig naast hem lopen. Aan het einde van de drie weken zagen we Fritz rustig mee naar een terrasje gaan en tussen de marktkraampjes lopen, die volgens de BTA®-methode steeds meer zelf prikkels meldde.
Tijdens zijn verblijf ontvingen we dagelijks meerdere filmpjes en foto’s. Dat was niet alleen fijn omdat we konden zien dat Fritz blij was en naast het harde werken ook volop ontspanning kreeg, maar vooral ontzettend leerzaam. Ernest legt in de filmpjes steeds uit wat hij doet en waarom. Daardoor werden wij gedurende die drie weken eigenlijk op afstand meegetraind en hebben nu een heel digitaal dossier met trainingsinstructie bij onze eigen hond.
Ook werd er echt naar Fritz als geheel gekeken. Ernest viel bijvoorbeeld op dat onze hond veel in telgang liep en een kromming in zijn rug liet zien. Hij liet dit duidelijk op film zien en besprak verschillende mogelijkheden om dit verder uit te zoeken. Wij kozen ervoor om tijdens zijn verblijf bij Mandy een bioresonantiesessie te laten doen en hebben naar aanleiding daarvan meer zicht gekregen op eventuele onderliggende fysieke klachten. Ook zijn voeding is met succes aangepast.
De overdrachtsdag was vervolgens vooral bedoeld om ons te trainen. Na uitgebreide uitleg en ruimte voor vragen zijn we met Ernest de stad in gegaan en daarna naar een losloopgebied om alles zelf in praktijk te brengen. Best uitdagend, want Fritz beheerste het inmiddels beter dan wij. Maar we gingen naar huis met enorm veel handvatten.
En het resultaat thuis is echt groter dan we hadden durven hopen. Fritz ligt rustig op zijn plaats, soms zo lang dat we gekscherend zeggen dat we even moeten controleren of hij niet ziek is. Commando’s als ‘plaats’ en ‘blijf’ voert hij keurig uit. Het trekken aan de lijn is volledig verdwenen. Vogels en andere honden kan hij met rust laten en gewoon passeren. Buiten begrijpt hij heel goed wanneer hij bij ons moet blijven en wanneer hij ‘vrij’ krijgt.
Maar misschien wel het belangrijkste: Fritz is nog steeds helemaal onze vrolijke en energieke Vizsla. Alleen met veel meer rust en kalmte.
Ernest zei dat onze hond Fritz eigenlijk schreeuwde om structuur en duidelijkheid. Achteraf denken we dat hij daarmee precies de kern raakte. Die konden wij hem onvoldoende geven. Nu hebben wij de kennis en handvatten om dat wel te doen.
We hebben Ernest en ook Mandy ervaren als zeer kundig, betrokken en scherp, met veel aandacht voor zowel hond als eigenaar. Ook na afloop kunnen we altijd terecht met vragen. Drie weken is lang en natuurlijk hebben we Fritz gemist, maar doordat we iedere dag zagen hoe blij hij was en hoeveel hij leerde, konden wij ook echt genieten van onze vakantie.
Nu is het vooral aan ons om te zorgen dat we minstens zo goed getraind raken als Fritz.
Britt en Gijs van Merrienboer
